Is bia coitianta é peanut sa saol laethúil. Tugtar" air; torthaí fad saoil"," torthaí fad saoil" agus" feoil i nglasraí". Tá sé blasta agus tá luach sláinte aige nach féidir neamhaird a dhéanamh air. Tá cothaithigh cosúil le próitéin, saill, siúcra, vitimíní agus mianraí i dtorthaí peanut. Féadann sé forbairt cille inchinn a chur chun cinn, cuimhne a fheabhsú, spleen a neartú agus spleen a chothú, Qi a athlánú agus Qi a athlánú.
Ach le déanaí, fuair taighdeoirí in Ollscoil Learpholl sa RA go bhféadfadh othair a bhfuil ailse orthu peanuts go minic an baol go scaipfear ailse a mhéadú.
Tá peanut agglutinin peanut (PNA), a thiocfaidh isteach go tapa san fhuil tar éis do chorp an duine a ionghabháil, agus ansin idirghníomhú leis na cealla ar bhalla istigh na soithigh fola chun cytokines a tháirgeadh. Nuair a itheann othair ailse an iomarca peanut, beidh níos mó cytokines mar thoradh ar lectin peanut, a bhféadfadh tionchar áirithe a bheith aige ar chealla ailse agus fiú an riosca a bhaineann le metastasis cille ailse a mhéadú.
Is iad na cytokines a tháirgtear anseo IL-6 agus MCP-1, ar fachtóirí aitheanta iad a chuireann metastasis ailse chun cinn. Mar thoradh ar mhéadú na cytokines cuireann cealla endothelial eile níos mó móilíní greamaitheachta dromchla cille in iúl, rud a fhágann go bhfuil siad níos tarraingtí do chealla meall a scaiptear, a d’fhéadfadh metastasis a chur chun cinn.
I staidéir roimhe seo, ceangailfidh PNA a théann isteach sa scaipeadh fola le slabhra siúcra speisialta. Tarlaíonn an próiseas seo den chuid is mó i gcealla réamhchúiseacha agus i gcealla ailse, agus idirghníomhaíonn sé le próitéin níos mó arna shloinneadh ar dhromchla cealla meall san fhuil.
Spreagann an idirghníomhaíocht seo athruithe móra próitéine, rud a fhágann go nochtar móilíní greamaitheachta féideartha ar dhromchla cealla ailse, rud a fhágann go bhfuil cealla ailse níos greamaitheacha agus níos éasca cloí le soithigh fola. Ligeann sé freisin do chealla ailse píosaí beaga a fhoirmiú, ag síneadh am marthanais cealla ailse i gcúrsaíocht sa chorp, rud a fhágann go scaiptear go leor ailsí epithelial chuig orgáin eile tríd an sreabhadh fola.
Chen Gen: an méadóidh an baol go scaipfear ailse má itheann tú peanuts go minic?
Ar ámharaí an tsaoil, léirigh staidéar eile nach raibh aon éifeacht shuntasach ag ithe peanuts ar bhásmhaireacht ailse. Sa staidéar, tháinig méadú suntasach ar thiúchan PNA san fhuil go sealadach thart ar uair an chloig tar éis iontógáil peanuts ard-dáileoige (250g), ach níor tháirg iontógáil peanuts gnáth-dáileoige ach tiúchan PNA níos ísle.
Mar sin féin, b’fhearr le hothair ailse peanuts a ithe go minic chun an riosca a bhaineann le iomadú cille ailse a mhéadú. Ba chóir do ghnáthdhaoine méid iomchuí peanuts a ithe freisin. Ba chóir dóibh thart ar 20 peanuts a ithe in aghaidh an lae. Ina theannta sin, is fearr peanuts friochta a ithe. Cé go bhfuil go leor saille neamhsháithithe i peanuts, is cnónna ard-calorie iad peanuts. Má tá sé friochta arís, beidh na calraí níos airde. Ní amháin go mbeidh murtall mar thoradh ar an iomarca a ithe, ach is dóichí go spreagfaidh sé galair cardashoithíoch agus cerebrovascular.
