De réir sonraí ón Eagraíocht Dhomhanda Sláinte, déanann breis is 700000 duine ar fud an domhain féinmharú gach bliain mar gheall ar mheabhairghalar.
Tá dúlagar síceolaíoch anois ar an dara galar is mó i ndaoine, sa dara háit amháin maidir le galar croí. Ní hamháin go gcuireann an galar seo trioblóid ar dhaoine fásta atá ag obair, ach freisin go leor daltaí i mbunscoileanna, meánscoileanna agus treasscoileanna nach féidir leo comharthaí an dúlagar síceolaíoch a sheachaint.
D'fhéadfadh dúlagar leanaí a bheith ní hamháin mar gheall ar "leochaileacht shíceolaíoch" nó "éirí amach", ná mar a thugtar air "géar", ach freisin saincheist sláinte síceolaíoch a éilíonn aird ghníomhach ó mhúinteoirí, ó thuismitheoirí agus ón tsochaí.
Na príomhfhachtóirí a dhéanann difear do bhacainní síceolaíochta i measc mac léinn an choláiste
Tá tionchar ollmhór ag an teaghlach tionscnaimh ar mheabhairshláinte duine. Tá focal a dhéanann achoimre gonta ar: "Is féidir le dea-óige leigheas ar feadh an tsaoil, agus éilíonn droch-óige saol leighis." Féadfaidh tionchar an teaghlaigh tionscnaimh ar phearsantacht, luachanna agus éirim mhothúchánach duine maireachtáil ar feadh an tsaoil. Samhlaigh, dá bhfásfadh leanbh aníos i dteaghlach ina raibh a thuismitheoirí ag argóint, go raibh drochmheas acu ar a chéile, agus nach mbraithfeadh siad cén grá a bhí ann, cén chuma a bheadh air nuair a d’fhás siad suas?
Tá saincheisteanna cumarsáide idirphearsanta ag éirí níos spreagúla d’fhadhbanna meabhairshláinte i measc mac léinn an choláiste. Léirítear go príomha sa neamhaibíocht agus neamhréasúnacht i láimhseáil teaghlaigh, grá, agus cairdeas. Mura bhfuil staid an teaghlaigh bhunaidh go maith, tá sé níos éasca dóibh brath ar bhealaí eile chun ceangal mothúchánach a dhéanamh, mar shampla a bheith tugtha do ghrá. Agus iad ag fulaingt ó thionchar briseadh croí, is minic a bhraitheann na mic léinn seo frustrachas láidir mar gheall ar easpa cumais rialaithe mhothúchánach agus bhainistíochta chomhfhreagrach, rud a d'fhéadfadh a bheith ina chúis le sraith fadhbanna síceolaíochta. Tá roinnt mac léinn, mar gheall ar a bpearsantacht agus a nósanna féin, nach bhfuil in ann dul i mbun gnáthchumarsáid idirphearsanta, is minic a bhíonn siad ina gcúis le frithchuimilt le comhghleacaithe agus le comhghleacaithe seomra, agus tá seans maith acu freisin go mbíonn fadhbanna tromchúiseacha síceolaíochta acu.
Brúnna acadúla agus fostaíochta. Tar éis dóibh dul isteach san ollscoil, níl roinnt mac léinn in ann dul in oiriúint do mhodhanna foghlama uathrialaitheacha agus féintreoraithe na hollscoile. Tá na cúrsaí gairmiúla a chuirtear ar fáil san ollscoil bunaithe ar léachtaí na múinteoirí, le béim níos mó ar fhéinstaidéar pearsanta. Mura féidir fáil réidh leis an modh foghlama múinteoir-lárnach sa scoil ard, is furasta meon suaimhneach a fhorbairt, tábhacht an churaclaim a laghdú, agus teip acadúil a bheith mar thoradh ar deireadh thiar, ach ansin a thuigeann siad tromchúis na faidhbe, a ina dhiaidh sin is cúis imní agus brú síceolaíoch suntasach. Maidir le mic léinn shinsearacha a bhfuil céim acu, níl níos mó ná dhá rogha ann maidir le pleanáil don todhchaí: fostaíocht nó breisoideachas. Beag beann ar an rogha a roghnú, beidh duine ag tabhairt aghaidh ar iomaíocht ghéar agus deireadh a chur le, in éineacht le hionchais arda ó thuismitheoirí agus carnadh brúnna éagsúla, rud a d'fhéadfadh fadhbanna síceolaíochta imní a bheith mar thoradh go héasca.
Straitéisí chun aghaidh a thabhairt ar bhacainní síceolaíochta i measc mac léinn an choláiste
Cur i bhfeidhm na síceolaíochta dearfacha. Chomh maith leis an oideachas traidisiúnta a dhéanann idirghabháil, a threoraíonn, agus a dhéileálann le síceolaíocht diúltach i measc mac léinn an choláiste, agus a thugann aird ar mhic léinn aonair a bhfuil fadhbanna meabhairshláinte acu, molaimid anois cur i bhfeidhm "síceolaíocht dhearfach": cuirtear níos mó béime ar chumas féideartha aonair a spreagadh, dearcadh dearfach a chothú, agus mic léinn an choláiste a threorú chun cáilíochtaí síceolaíochta níos dearfaí a fhorbairt, lena n-áirítear smaointe dearfacha, mothúcháin agus carachtar. Trí oideachas sláinte síceolaíochta dearfach, treoir a thabhairt do mhic léinn dearcadh níos dearfaí a úsáid chun aghaidh a thabhairt ar dheacrachtaí praiticiúla agus iad a réiteach ar bhealach dearfach. Ag an am céanna, trí oideachas síceolaíochta dearfach a dhéanamh chun feabhas a chur ar a mothú sonas, a gcuid luach féin a bhaint amach a chur chun cinn, agus cáilíochtaí níos dearfaí a bheith acu chun coigeartú síceolaíoch féin a chur i bhfeidhm agus a n-athléimneacht shíceolaíoch a fheabhsú. Saibhríonn an modh seo go mór ábhar an oideachais mheabhairshláinte do mhic léinn an choláiste agus tá infheidhmeacht uilíoch aige. Ní bhaineann an tsíceolaíocht dhearfach a thuilleadh le réiteach fadhbanna síceolaíochta mac léinn aonair san am a chuaigh thart, ach bunsraith shíceolaíoch dhearfach agus aníos a bhunú do mhic léinn ar bhealach réamhghníomhach agus réamhghníomhach.
