Thug Esther colomier, taighdeoir in Ollscoil Leuven sa Bheilg agus Ollscoil Gothenburg sa tSualainn, isteach go ndearna an staidéar seo suirbhé ceistneoir ar 54000 duine i 26 tír chun fiafraí díobh faoi mhinicíocht pian bhoilg agus an bhfuil baint ag an bpian bhoilg seo. a ithe. De réir na dtorthaí, roinneadh rannpháirtithe i dtrí ghrúpa, lena n-áirítear an grúpa pian bhoilg postprandial go minic, a raibh a ráta ionsaithe pian bhoilg níos mó ná 50%, an grúpa pian bhoilg ó am go chéile de 10% - 40%, agus an grúpa le beagán nó gan aon. pian bhoilg.
D'fhoghlaim líonra faisnéise leighis go bhfuil pian bhoilg postprandial ag 13% de mhná agus 9% d'fhir. Féadfaidh an chuid is mó daoine a cheapann go bhfuil feidhm díleácha daoine scothaosta seans maith le feiceáil pian bhoilg, ach is é an toradh iarbhír a mhalairt. Tá an ráta minicíochta is airde san aoisghrúpa 18 go 28 bliain d’aois, agus is minic a bhíonn pian bhoilg ag 15% de na daoine tar éis béilí. Chomh maith le pian bhoilg, fuair an staidéar freisin go mbíonn comharthaí distension bhoilg, constipation agus buinneach ag othair le míchompord boilg tar éis béilí.
Tar éis ithe pian boilg a bhaineann go minic le fadhbanna sláinte meabhrach. Dúirt 36% de na daoine atá ag fulaingt ó phian boilg postprandial go bhfuil imní orthu freisin, cé nach bhfuil imní orthu ach 25% de dhaoine a bhfuil pian boilg ó am go chéile agus 18% de dhaoine gan pian boilg. Ina measc siúd le pian boilg go minic, bhí dúlagar ar 35%, i gcomparáid le 24% agus 17% sa dá ghrúpa eile.
Fuair líonra faisnéise leighis amach go raibh daoine a raibh pian boilg orthu go minic tar éis an bhricfeasta níos mó seans maith le hairíonna gastrointestinal eile. Mar shampla, is minic a bhí constipation nó buinneach ag 30% díobh siúd a raibh pian sa bholg acu go minic tar éis an bhricfeasta. Bhí thart ar bloating amháin in aghaidh na seachtaine, agus bhí an ráta minicíochta de constipation agus buinneach gnáth sa dá ghrúpa eile 20% agus 10% faoi seach, agus bhí líon na distension bhoilg thart ar 2 go 3 huaire in aghaidh na míosa. Tá a minicíocht siondróm bputóg irritable agus distension bhoilg sách ard freisin. Ag an am céanna, ní hamháin go gcuireann an galar isteach ar an bhfeidhm gastrointestinal, ach tá ualach na hairíonna síceolaíochta agus fisiceacha aige freisin, lena n-áirítear pian ar ais agus giorracht anála, a chuireann isteach go mór ar chaighdeán na beatha laethúil.
Dúirt Colomier gur dheimhnigh an staidéar seo uilíocht agus dochar neamhord idirghníomhaíochta inchinn intestinal (dgbi, ar a dtugtar galar feidhmiúil intestinal freisin). Níl mífheidhmiú córais éagsúla an chorp daonna neamhspleách. Is féidir le galair intestinal difear a dhéanamh ar an boilg, agus beidh tionchar ag míchompord na boilg freisin ar an inchinn agus ar shláinte mheabhrach. Dá bhrí sin, ba cheart do gastroenterologists aird a thabhairt ar na hairíonna míchompord tar éis béilí agus cosc a chur ar an mbaol galair gastrointestinal eile agus galair mheabhrach a thuilleadh. Is féidir le hothair leas a bhaint as diagnóis agus cóireáil chuimsitheach ildisciplíneach, lena n-áirítear moltaí aiste bia agus stíl mhaireachtála a fháil, cógais agus tacaíocht shíceolaíoch a fháil, agus comharthaí míchompord a fheabhsú.
