De réir mar a thagann cur chuige an tsamhraidh agus an teocht ag ardú, roghnaíonn go leor daoine a gcuid leanaí a thabhairt chuig áiteanna mar linnte snámha agus páirceanna uisce le fuarú. Tar éis dóibh filleadh abhaile, bíonn fiabhras ard athfhillteach agus scornach tinn ag roinnt leanaí. Creideann roinnt tuismitheoirí trí dhearmad gur tonsillitis é agus tugann siad antipyretics agus antaibheathaigh dá leanaí, ach níl an éifeacht iontach.
Dúirt Mi Yumei, leas-phríomhdhochtúir na Roinne Galair Thógálacha ag Ospidéal Leanaí Cleamhnaithe Scoil Leighis Ollscoil Zhejiang, gur dócha go mbeidh an fiabhras ard arís agus arís eile mar thoradh ar ghalair thógálacha riospráide géarmhíochaine i leanaí - ionfhabhtú adenovirus. Mheabhraigh sí go bhfuil ionfhabhtú víreasach difriúil ó ionfhabhtú baictéarach, agus níl aon éifeacht ag antaibheathaigh ar ionfhabhtú víreasach. Níor cheart do thuismitheoirí antaibheathaigh a thabhairt dá leanaí go dall, agus ba chóir dóibh aird a thabhairt i gcónaí ar athruithe sa riocht. Mura dtagann an fiabhras tar éis 3 lá, ba cheart dóibh aire leighis a lorg go tráthúil.
Ní fada ó shin, bhí Iníon Li (bréagainm) agus a teaghlach traochta ag 7-fiabhras ard arís agus arís eile a mic bliain d'aois. "Nuair a dhóitear é, tosaíonn sé ag 39 céim agus 40 céim , agus deirim fiú go bhfuil scornach tinn orm. Bhí fiabhras agus púitsí orm i mo thonsailí, agus mar sin ba leor an fiabhras a laghdú drugaí agus antaibheathaigh, ach an uair seo tá sé beagán neamhghnácha.
D'fhonn an chúis atá le fiabhras ard arís agus arís eile a linbh a thuiscint, thug Ms Li a leanbh chuig an Ionad Taighde Leighis Cliniciúil Náisiúnta um Shláinte agus Galair Leanaí agus an Lárionad Náisiúnta Leighis Réigiúnach Leanaí - Ospidéal Leanaí Cleamhnaithe Scoil Leighis Ollscoil Zhejiang. Le linn an diagnóis, fuair Mi Yumei go raibh scornach an othair dearg agus ata, le tonsils déthaobhacha ata agus méid beag de urscaoileadh bán ar a bharr. Léiríonn tástálacha fola leibhéil arda de chealla fola bán, próitéin C-imoibríoch, agus marcóirí athlastacha.
An tonsillitis purulentach é i ndáiríre? Bunaithe ar thaithí chliniciúil shaibhir, níl breithiúnas Mi Yumei ar riocht an othair mar seo a leanas: pharyngitis spreagtha adenovirus, tá an exudate bán ar na tonsils sách tanaí agus ní purulentach; Agus tagraíonn tonsillitis purulentach, le táil tiubh, go sonrach d'ionfhabhtuithe baictéaracha. Toisc nach bhfuil ach méid beag de secretion bán ar na tonsils an linbh difear, tá an dóchúlacht go ionfhabhtú víreasach níos airde.
Ós rud é go bhfuil sé deacair idirdhealú a dhéanamh idir an dá chás go luath, is gá tástálacha pataigineacha ábhartha a dhéanamh go tráthúil chun idirdhealú a dhéanamh orthu. Mar sin, úsáidtear rís agus sceallóga taro chun oideas a sholáthar don leanbh chun an scrúdú a fheabhsú tuilleadh. Tar éis scrúdú pataigin, diagnóisíodh an leanbh le ionfhabhtú adenovirus agus ba chúis le pharyngitis, rud a fhágann go bhfuil comharthaí fiabhras ard athfhillteach agus tonsils méadaithe. Tar éis an pataigin a aithint, fuair an t-othar cóireáil shiomptómach ar feadh 3 lá ag roinn othar seachtrach an ospidéil, agus tháinig feabhas ar a n-airíonna.
"Tá ionfhabhtú adenovirus difriúil ó ionfhabhtú baictéarach, agus is é sin an fáth freisin nach bhfuil éifeacht shuntasach fós ag leanaí a ghlacann antaibheathaigh." Dúirt Mi Yumei gur víreas DNA dúbailte snáitheáilte é adenovirus gan clúdach, agus tá sé freisin ar cheann de na culprits is coitianta de ghalair thógálacha riospráide géarmhíochaine i leanaí, is féidir a tharlaíonn i rith na bliana.
"Beagnach gach samhradh, tá buaic bheag d'ionfhabhtú adenovirus ann, agus ní haon eisceacht í i mbliana. Sa lá deiridh de chóireáil othar seachtrach, fuair muid thart ar 10 leanbh ionfhabhtaithe adenovirus," a dúirt Mi Yumei.
Luaigh sí go bhfuil an samhradh tagtha, agus is maith le leanaí dul ag snámh. Ceapann go leor tuismitheoirí go bhfuil adenovirus ag a gcuid leanaí tar éis snámha, agus mar sin is dóigh leo gur áiteanna iad linnte snámha le minicíocht ard adenovirus. Ach i ndáiríre, seachas linnte snámha, is féidir ionfhabhtú adenovirus a bheith ag áit ar bith le sluaite dlúth, spásanna faoi iamh, nó maireachtáil chomhchoiteann.
Deir saineolaithe gurb iad na léirithe cliniciúla d’ionfhabhtú adenovirus ná tosú tobann fiabhras, fiabhras ard athfhillteach den chuid is mó, ag gabháil leis chills, scornach tinn, casacht éadrom, méid beag brú tráchta comhchuingeach, agus táil súl méadaithe. D’fhéadfadh fiabhras ard leanúnach a bheith ag leanaí atá ionfhabhtaithe le adenovirus ar feadh 5 go 7 lá.
"D'fhéadfadh drochshláinte mheabhrach a bheith ag othair thromchúiseacha, go háirithe le linn na tréimhse faoisimh fiabhras, chomh maith le hairíonna cosúil le casacht thromchúiseach, wheezing, ganntanas anála, trithí, coimpléasc liath, urlacan go minic, bloating, agus buinneach." Dúirt Mi Yumei, "Má tá fiabhras gearrthéarmach ag leanbh agus go bhfuil sé fós i spiorad maith, is féidir cógais chuí antipyretic a thabhairt dóibh, níos mó uisce a ól, níos mó a scíth a ligean, cúram gníomhach a ghlacadh, agus cóireáil spriocdhírithe antipyretic a fháil." Má tá stair cramps ag an leanbh san am atá caite, tá sé tábhachtach cógais antipyretic a ghlacadh go tráthúil, agus más gá, cógais a ghlacadh chun cramps a chosc.
Meabhraíonn saineolaithe, má leanann fiabhras ard ar feadh roinnt laethanta, go bhfuil gá le tuilleadh scrúduithe X-gha chun an riocht a chosc ó dhul in olcas agus dul ar aghaidh chuig niúmóine. I gcás fhormhór na bpáistí a bhfuil gnáthfheidhm imdhíonachta acu, tá ionfhabhtú adenovirus féin-theorannaitheach, agus is féidir le hairíonna éadrom iad féin a leigheas go ginearálta.
