Mar chomhpháirt thábhachtach de shláinte an phobail, tá baint ag meabhairshláinte le cáilíocht beatha gach duine agus le comhchuibheas agus cobhsaíocht na sochaí. Tionóladh an tríú seisiún d'Fhóram Sláinte Domhanda Boao for Asia Global Health i mBéising ó 16 Iúil go 18ú. Ag an "Ilpháirtí Co Tógáil de Meabhairshláinte Córas Éiceolaíochta Salon Téama", rinne roinnt saineolaithe agus scoláirí plé domhain ar shláinte mheabhrach an daonra san ionad oibre.
Ina óráid, dúirt Wang Yu, Cathaoirleach Ionad Cothaithe Sláinte Shanghai Tuoxin, go n-éilíonn cur chun cinn sláinte mheabhrach an daonra ar fad comhiarrachtaí na sochaí ar fad chun éiceachóras sóisialta sláintiúil agus chomhchuí a thógáil. Ba cheart go mbeadh ról ceannasach ag an rialtas, agus ba cheart go n-oibreodh teaghlaigh, scoileanna, aonaid, fiontair, pobail, agus institiúidí leighis agus sláinte le chéile chun timpeallacht a chruthú a chuidíonn le meabhairshláinte gach aoisghrúpa.
Chuir Luo Ning, ceann na teicneolaíochta sláinte ag Beijing Foreign Enterprise Deke Human Resources Service Shanghai Co, Ltd, na tuarascálacha meabhairshláinte do 2023 agus 2024. Léiríonn an tuarascáil go bhfuil "imní," "gan bhrí," agus "dúlagar" ann. na trí fhocal is fearr i ndaonra an ionaid oibre.
Tar éis an chruinnithe, dúirt Xie Bin, Rúnaí Choiste Páirtí Lárionad Meabhair-Shláinte Shanghai, in agallamh le il-asraonta meáin lena n-áirítear China News Health go bhfuil na fadhbanna síceolaíochta reatha san ionad oibre de bharr brú oibre sách comhchruinnithe, go príomha mar imní, dúlagar. , agus sruthán ceirde.
Conas fadhbanna síceolaíochta a réiteach cosúil le sruthán ceirde? Thug Xie Bin le fios gur cheart iarrachtaí a dhéanamh sa dá threo ó thaobh an éilimh agus thaobh an tsoláthair de. Ba chóir go mbeadh taobh an éilimh agus fostóirí ar an eolas faoi dhrochstaid na bhfadhbanna síceolaíochta agus an tábhacht a bhaineann le meabhairshláinte a fheabhsú. Ba cheart go mbeadh feasacht ábhartha ag ceannairí fiontar agus institiúidí: nach saincheisteanna morálta iad fadhbanna síceolaíochta na bhfostaithe, agus más gá, go gcaithfidh siad dul faoi mheastóireacht, diagnóis agus cóireáil ghairmiúil. Ag an am céanna, is gá atmaisféar agus timpeallacht oibre a chruthú nach ndéanann idirdhealú ar fhostaithe a bhfuil fadhbanna síceolaíochta acu, agus deireadh a chur le "náire" fostaithe i dtreo saincheisteanna sláinte meabhrach.
Ó thaobh an tsoláthraí, is é sin, mar institiúid ghairmiúil agus pearsanra, creideann Xie Bin go bhfuil sé riachtanach sprioc na seirbhísí a leathnú, "doras" ospidéil síciatracha traidisiúnta a oscailt, agus go n-áirítear neamhoird mheabhrach coitianta mar imní agus dúlagar, chomh maith le fadhbanna síceolaíochta agus iompraíochta éagsúla, i bhfócas na seirbhísí. Ina theannta sin, ó thaobh an chórais ar fad, nuair a bhíonn anacair shíceolaíoch ar dhuine, is gá rochtain áisiúil a bheith aige ar chomhairleoireacht shíceolaíoch, ar chóireáil shíceolaíoch, ar bheolínte síceolaíochta agus ar sheirbhísí eile. Ní mór d'institiúidí gairmiúla agus pearsanra fiú dul go domhain isteach i bhfiontair, institiúidí, scoileanna agus áiteanna eile chun oideachas agus oiliúint popularization eolaíochta iltoiseach agus cuimsitheach a dhéanamh, d'fhonn cur lena gcumas déileáil le fadhbanna síceolaíochta agus iad a láimhseáil.
Le linn na hócáide, mhol Lárionad Sláinte Meabhrach Shanghai agus Ionad Cothaithe Sláinte Shanghai Tuoxin tionscnamh i gcomhpháirt, ag súil go bhféadfaidh institiúidí gairmiúla, fostóirí, agus gnáthfhostaithe oibriú go dlúth le chéile ar fud an mheabhairshláinte, ag cleachtadh obair shláintiúil agus stíl mhaireachtála, cúram do dhaoine óga mar Ghiniúint Z, cúram a thabhairt do mhná san ionad oibre, iarracht a bheith ina "saineolaithe sláinte san ionad oibre", agus "fiontair shláintiúla" a thógáil. Ar deireadh, faoi chomhfhinné na n-aíonna freastail go léir, scaoileadh an "Tionscnamh Meabhairshláinte san Ionad Oibre".
